Muhteşem İntikam

Veda saatlerimin sabahlarına yakın,
Son mısrasını yazmadan sana dair şiirimin
Kırmadan kanadını müstakbel ümidimin,
MUHTEŞEM YALNIZLIĞIN, beni kendinden sakın…

Kafileler dökülür yoluna sonsuz akın,
Râm olduğum ruhundan beklenen davet gibi,
Ummanlara sığmayan o nurun rahmet gibi,
MUHTEŞEM MEYLEDİŞİM, onu herkesten sakın…

Kelimenin ardına saklanmış manam, bakın
Anlamadı hiç kimse -sevgilim- hitabımdan 
Sana dair her sözüm gönlümün kitabından
MUHTEŞEM SÜKÛNETİM, beni kendinden sakın…

Sahteyi yele veren müjdeli nizam yakın,
Yolunun dönmezine baş koyan neferleri, 
Devirirken insanı kul eden heykelleri
MUHTEŞEM İNTİKAMIM, kendini bizden sakın…

Güne asır ekleyen takvimleri bir bir yakın,
Yeni bir dünya kurun, geriye aksın zaman
Ne el, ne göz, ne de söz seni incitmesin aman
MUHTEŞEM DUALARIM, onu her şeyden sakın…

Tamamlanmakta vade, vadesi yakın Hakk’ın,
Düşmanların pusuda, gafil çoktan uykuda
Engerekler, çiyanlar bekleşirken kuytuda,
MUHTEŞEM IZTIRABIN, onu kendinden sakın…

Ey, güneş ve ay; o dönmeyecekse batın
Gözyaşları akıtsam çöllere adım adım,
Bir sen kalsan âlemde ve bir de naciz adım,
MUHTEŞEM SONSUZ SEVDAM, beni sensizlikten sakın…

İnanmak, teslim olmak; gayrını hemen atın,
Nefesle mezar arasındaki berzahta idrak,
Dünyanın cezbesinden ve en sevdiğinden firak
MUHTEŞEM HİÇLİĞİM, beni yokluğundan sakın…

Fatma PARMAKSIZ
Temmuz 2011

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir